واقعا خدا کسایی که روانمو تباه کردن لعنت کنه فرقی هم نداره اون شخص کیه مبخواد والدینم باشن یا آدمی اشتباهی توی گذشته... به هر حال امیدوارم نه توی این زندگی و نه حتی در زندگی بعدی (میخواد دنیای پس از مرگ باشه یا تناسخ فرقی نداره) آسایش و دل خوش نداشته باشن.
البته که جا داره بعد از این نق و ناله نفرین خدا رو بابت فهمیدگی یار شکر کنم خدا حفظش کنه.
من از هر کی بگذرم از اون بیشرفی هرگز نمیگذرم که باعث شد دچار نشخوار فکری بشم. تا همین ۴-۵ سال پیش میشنیدم کسی نشخوار فکری داره میگفتم بابا چی میگن این سوسولا، تا اینکه به لطف اون بیشرف خودم درگیرش شدم 🤦♂️ تازه کلی کنترلش کردم و الان خیلی بهترم ولی وقتایی که یه دفعه اوج میگیره یه طوریه که حاضرم رشتهکوه البرز روی سرم آوار بشه و زنده به گور بشم ولی فقط نشخوار نداشته باشم 🤦♂️
از خدا خواستم هر کی تو زندگی اذیت کرده رو به بهای بخشیدن خطاهای خودم، ببخشه ولی از این یه نفر هرگز و تحت هیچ شرایطی نمیگذرم.
اینکه میبینی این روزا این قدر ساکتم و مثل قدیم شر و شور ندارم و حرف نمیزنم، به خاطر همینه. توان روانیم به حدی پایین اومده که سطح تنش بحث و موضوع و فضا، از یه حدی بالاتر باشه، رسما مرگو بغل میگیرم 🥲 برای همین خیلی ملو نشستم یه گوشه و غصه میخورم؛ بعضا هم غصه منو میخوره...
